کلبه امیرحسین

یادم می‌آید که مطالبی در این وبلاگ برای دانشگا‌های ایران نوشته بوده‌ام؛ قصد دارم یکی دیگر از مشکلاتی که اخیرا با دانشگاه درگیر بوده‌ام را بنویسم. چند روزی است که من گذرم زیاد به سامانه‌های اداری دانشگاه‌ها افتاده است. حقیقت این است که دانشگاه‌های ما یک روند فرسایشی است و اصلا برایشان کار علمی اهمیت ندارد. اخیرا دارم متوجه می‌شوم که سامانه اداری دانشگاه با استادانش مانند دانشجوها برخورد می‌کند و برای همین است که آن‌ها هم حقیرانه با ما برخورد می‌کنند. دانشگاه‌های ما تا چند وقت دیگر خالی خواهد شد و من نگرانم. متاسفانه کسی حرف‌های من را نمی‌فهمد؛ نه اینکه تغییر ایجاد کنیم بلکه فقط به مسئله فکر کنیم . لَختی سیستم برای تغییر زیاد است امّا راه دیگری وجود ندارد.