کلبه امیرحسین

امشب برایم پیامبری پدیدار شده است تنها برای خودم! خود را بیم و امید می‌دهد! برای خود از تسلیم در برابر خدا می‌گویید! و خوشبختانه صدایش را جز خود کسی نمی‌شنود. همانطور که نوشتم من از اسلام خارج شده بودم ولی گویا به آن بازگشتم! البته هر که مرا ببیند اصلا فکر نمی‌کند تسلیم شده باشم (مسلمان). من با عقل احکام اسلام را و بعد خود آن [با خوانش قمی] را کنار گذاشتم و نوشتم باید با عقل به آن برگردم؛ گویا اشتباه کردم و مسیر برگشت با عقل نیست! نوری است که می‌تابد و تازه حیات به بدن‌های ما می‌بخشد. کدام انسان حاضر است با عقل، نفس خود را به زنجیر خداوند بکشد و تازه به آن ببالد؟ گویا من هم حاضر شدم که این بردگی را بپذیرم و امیدوارم خداوند کمک کند. در مسیر عشق ما را علاجی نیست …

خبری دیگر لرزه بر بدنم انداخته ؛ اگر علوم انسانی و علوم پایه به انحطاط برود آینده‌ای وجود نخواهد داشت . من بیشتر از آنکه فیزیک را [که رشته‌ام بوده] مهم بدانم، جامعه‌شناسی و فلسفه را برای وضعیت فعلی کشور بنیادی و ضروری می‌دانم. بترسید از آن روز که گفتمان‌هایتان شنیده نخواهد شد. ما باید از تاریخ درس بگیریم؛ تاریخ برای ما نوشته شده است. اگر بنیادهای یک جامعه که ادبیات، هنر و گفتمان‌ها [فلسفه] است از هم بکسلند هیچ کس نمی‌تواند کناری برای آرامش بیابد. بترسید و به حرکت‌های اجتماعی و علوم انسانی [و نه اسلامی] بها دهید.

یکی از بزرگ‌ترین تصورات اشتباه نظریه‌پردازان ایران این است که نظام سرمایه‌داری خود به خود درست کار می‌کند؛ این حرف بسیار غلط است. نظام سرمایه‌داری نیز مانند دیگر نظام‌ها به مراقبت نیاز دارد و الا رقابت به حدی می‌رسد که حذف انسان‌ها هم شایسته می‌داند! ما بر خلاف اروپا اصلا مسیری سر راست به سمت سرمایه‌داری نداریم زیرا دانشگاه‌هایی که ما را از خطرات اطرافمان آگاه سازند وجود ندارد. در ایران این جمله‌ای که برای مقاله خود انخاب کردم خود بزرگ‌ترین نشان از عدم وجود نظارت است. همین اتفاق «قوطی» برای دانشگاه‌های ما نیز افتاده. تمام زیبایی‌های دانشگاه‌های دنیا را با خود آورده‌ایم ولی این موجود بی‌رمق حتی تپش قلبش را نیز از دست داده! فکر کنید ما در دانشگاه‌ها که باید مهد گفتمان باشد نمی‌توانیم به استادهایمان بگوییم اشتباه می‌کنند و گفتمانی بر پایه آن شکل دهیم. همه این نقدها به استناد آنکه چند دلق بیشتر پاره کردند ناکام می‌ماند! کشورهایی مانند ایران [برخلاف تصور] کاملا با پول می‌گردند. در اینجا هر نهادی که تعقل و تفکر را بخواهد نهادینه کند محکوم به شکست است. هیچ کس فکر فردا را نمی‌کند و همه هم...

یادم می‌آید که مطالبی در این وبلاگ برای دانشگا‌های ایران نوشته بوده‌ام؛ قصد دارم یکی دیگر از مشکلاتی که اخیرا با دانشگاه درگیر بوده‌ام را بنویسم. چند روزی است که من گذرم زیاد به سامانه‌های اداری دانشگاه‌ها افتاده است. حقیقت این است که دانشگاه‌های ما یک روند فرسایشی است و اصلا برایشان کار علمی اهمیت ندارد. اخیرا دارم متوجه می‌شوم که سامانه اداری دانشگاه با استادانش مانند دانشجوها برخورد می‌کند و برای همین است که آن‌ها هم حقیرانه با ما برخورد می‌کنند. دانشگاه‌های ما تا چند وقت دیگر خالی خواهد شد و من نگرانم. متاسفانه کسی حرف‌های من را نمی‌فهمد؛ نه اینکه تغییر ایجاد کنیم بلکه فقط به مسئله فکر کنیم . لَختی سیستم برای تغییر زیاد است امّا راه دیگری وجود ندارد.

این متن را برای محمدعلی طاهری نوشتم؛ زیرا چندین نکته است که باید آشکار گردد. ‏بازداشت و حکم‌های گرفته شده محمدعلی طاهری توسط دادگاه عجیب است؛ زیرا اصولا هر کجای دیگر دنیا بود چنین فردی به این نقطه از شهرت نمی‌رسید. مردم ما متاسفانه به علت فقر در علم همواره سرشان کلاه می‌رود. جالب است برای این آقای به ظاهر علمی، هم حوزه تصمیم می‌گیرد و نه دانشگاه! ما هنوز در سال ۲۰۱۷ مردم را به خاطر اینکه با شیطان ارتباط دارند محکوم می‌کنیم و این خود حماقت بیش از اندازه دین‌پیشگان [۱] را می‌رساند. امّا فارغ از دین‌پیشگان که مبنای علمی برای کار خود ندارند، آقای طاهری مکانیزمی برای کار خود دارد تا کمی از حماقت آن بکاهد. متاسفانه این شیوه همان شیوه کلاهبرداری علمی در دانشگاه‌ها است که که حجم بسیار وسیع‌تری دارد و کمی از آن‌ها را قبلا نیز شرح داده‌ام. امّا برای دسته‌ای که علمی فکر می‌کند و کاری به دین ندارند (یا مثل من دین اسلام را قبول ندارند یا تفسیری متفاوت از آن دارند یا دین را در اینجا کارآمد نمی‌بینند)؛ این آقا به معنای واقعی شیاد است! دلیل اینکه گفته‌ام را بسیار علمی و موشکافانه بعدتر خواهم...

من امیرحسین فیروزیان و در حال حاضر دانشجو هستم. اینجا وبلاگ شخصی من است. در صورتی که شما به دنبال رزومه کاری من هستید با  کلیک بر اینجا به سایت من  بروید! چند وقتی بود در وبلاگ خود ننوشته بودم گفتم بهتر است مهاجرت کنم به جایی که نیاز نداشته باشم تا پیچیدگی‌های فنی‌اش را نیز مدیریت کنم. دیدم کجا بهتر از بلاگر! دامنه خود را رایگان روی آن تنظیم کردم و خیلی راحت دارم می‌نویسم. حداقل دفتر خوبی برای خط‌خطی‌هایم است. فقط یک مشکل بزرگ دارد و آن راست به چپ است که باید تمش را کمی دستکاری کنم؛ امّا در مجموع پلتفرم خوبی برای نوشته است. پیروز و خوش باشید

شاید گمان کنید این را نوشتم که کلاس کارم را بالا ببرم و یا تلقی شما چیزی شبیه این باشد! اما اگر این است سخت در اشتباه هستید! این نه برای عشوه است و نه برای مقایسه. حُسنی که این وبلاگ [دست کم الان] دارد این است که خواننده ای ندارد و در خلوت‌گه خود می توانم صادقانه بنویسم و به آن بنگرم ایتالیا سفر نابهنگام و عجیب بود. کل کارهای رفتنش یک ماهه باید انجام می‌شد. رفتن برای اولین بار به کشور اروپایی کمی هولناک به نظر می‌رسید. البته این هول بعد از نشستن در هواپیما آرام گرفت. سفر من از تهران به ابوظبی و بعد به رُم و سپس به تریست [۱] ایتالیا بود. اقامت من در مرکز تحقیقات فیزیک نظری [۲] و ساختمان مهمان آدریاتیکو [۳] بود. پس از ۱۴ ساعت سفر و رسیدن به فرودگاه تریست باید یک ساعتی با اتوبوس به مرکز می رفتم. بلیط آن ۳.۵€ بود. کمی گران به نظر می رسید! البته بنزین در ایتالیا ارزان شده بود و قیمتش به ۱.۷€ به ازای هر لیتر سقوط کرده بود. سمینار در مورد روش‌های مدیریت پروژه‌های اُپن سورس و همچنین محاسبات با راندمان بالا بود [۴]. هنگام خریدن بلیط از دستگاه خودکار به مشکل خوردم زیرا زبان آن ایتالیایی بود! ...

همانطور که قبلا نوشتم مشکل من با کنکور [فارغ از مقطع‌اش] بسیار جدی و پیچیده بوده و است. چند وقتی بود با خود فکر می کردم که آیا این مشکل تنها برای کنکور ایران است و یا تمامی آزمون‌های استاندارد برایم دشوار و رغت انگیز است؟! امروز جواب این سوال را بهتر از گذشته می دانم. نوشتن در این باره کمی مشکل است زیرا نه تنها نیاز به فهم دقیق از خود دارم بلکه نیاز به تجربه دادن چند آزمون به غیز از کنکور نیز خواهم داشت. همواره برای من سوال بوده که چرا سنجش برای من سخت است؟ مشکل من چند بخش است:  زمان پاسخ‌گویی نوع و شیوه برگزار آزمون میزان و حجم دروس مورد سوال کیفیت سوال‌های طرح شده اهمیت مباحث مطرح شده هدف آزمون تاثیر نظرات آزمون دهندگان و استفاده از تجارب آنها از این موارد گفته شده، آزمون کنکور ایران [هم کنکور سراسری و هم کارشناسی ارشد] تنها در موارد ۱و۲ شباهت‌هایی دارد و ضعف های جدی در باقی موارد به چشم می خورد. من به عنوان اولین تجربه مواجهه با تافل درس های خوبی گرفتم و کاملا درک کردم که امتحان استاندارد به چه معناست. تا قبل از آن مفهومی به نام امتحان برایم احمقانه جلوه می کر...

وب گردی و خاطرات کهنه شده باهم ارتباط تنگاتنگی دارد. شاید پیدا کردن وقایع شما را یاد گذشته ای نه چندان دور بیندازد و اینکه یکهو به فکری بروید که در آمدن از آن خیلی مشکل باشد. امروز دوباره یکی از همین حالات به من دست داد و گفتم شاید بد نباشد با خوانندگان هم در میان بگذارم. آنچه که امروز در اخبار دیدم در مورد قشری بود که شاید جنجال زیادی در بحث های فلسفه سیاست و اقتصاد داشته باشد، قشر کارگر! من در مورد فلسفه چپ و راست قصد ندارم بنویسم بلکه قصد دارم صرفا در مورد یک مشکل که گریبانگیر من بود بنویسم. این مشکل (که نمی توانم ادعا کنم همه گیر هم بوده) از این قرار بود که اطرافیانم برای ترغیب [البته تهدید] من به درس استفاده می کردن و آن نشان دادن من در لباس کارگران و رفتگران بود! همواره از خاطرم نمی رود که درس خواندن با رفتگر نشدن و بالعکس اجین شده بود. این روش ساده ولی نسنجیده برای توجیه درس کاملا کارآمد بود و یک کودک چند ساله از خیلی از حاشیه هایش برای ترس ایجاد شده می گذشت، درحالی که مقتضی سن او بود. شاید شما در جایی بزرگ شده باشید که چنین روشی را برای تربیت شما در نظر نگرفته باشند، اما خوان...

اگرچه که فارغ‌التحصیلی لذت وصف نشدنی دارد و لذت فارغ‌التحصیلی از خواجه نصیر لذت را دو چندان می‌کند(!) اما این دانشگاه با همه دک و پزهایش یک لوگو به صورت برداری ندارد تا بتوان در جاهای مختلف (مخصوصا پوسترها) استفاده کرد. برای همین بر آن شدم تا یکی را درست کنم. این فایل صرفا حاوی لوگو است و عبارت «دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی» را ندارد که البته توفیق چندانی نیز ندارد! اگر شما به صورت برداری توان کار دارید و حوصله آن را نیز دارید این عبارت را اضافه کنید و در اختیار دیگران قرار دهید. https://github.com/firouzian/KNTU-LOGO

در بخش اول درباره ریشه های فساد سخن رفت و در قسمت دوم رابطه فساد با تقلب را (به نظر خودم) تبین کردم. آنچه که در این نوشته می خوانید نتیجه و فرجام نگری این روش و رویه غلط است و دست آخر چند راهکار فردی برای فاسد نشدن خودتان در این سامانه! حقیقت مطلب آن است که فساد ثابت و بدون تغییر باقی نمی ماند و هرچه بیشتر به آن عادت کنید در این ورطه بیشتر فرو خواهید رفت. مشکل این گونه از فساد (تقلب) در ایران بالا یا پایین شدن مدرک چند نفر یا ظلم در حق یک عده محدود نیست (چرا که این در همه کشورها هست) بلکه گستردگی و عدم اطلاع از این رفتار بیمارگونه بسیار خطرناک و جدی است. این رفتار نه تنها جایگاه های اجتماعی و سیاست های طبقاتی یک جامعه (که مبنای شکل گیری یک جامعه مدرن است) را از هم گسسته می کند بلکه پیمودن کوتاه ترین راه برای رسیدین به مقاصد را بهترین مسیر ارزش گذاری می کند. [۱] این بیماری شاید کمتر شناخته شده و جدی گرفته نشده است اما قدرت بسیار زیادی در تخریب دارد و جالبتر آنکه کاملا مسری است! اگر نخواهیم و اراده ای جدی در تغییر این روش از هر سو (دانشگاه، دانشجو، استاد) صورت نپذیرد مجبور به بستن ...

نگاهی گذرا بر آنچه که در دانشگاه ها می گذرد

نگاهی گذرا بر آنچه که در دانشگاه ها می گذرد